Mellor lectura do mes #4: Novembro 2015

A elección da mellor lectura do mes non foi demasiado difícil nesta ocasión, por dúas sinxelas razóns: en primeiro lugar, El guardián entre el centeno, elixido como preferido, foi unha novela que me encantou e apasionou e en segundo lugar, nos últimos trinta días non levei a cabo moitas lecturas que digamos, pois estiven moi ocupada e apenas puiden ler e, ademais, creo que estou pasando por un bloqueo lector, que fai que non me acabe de gustar ningún libro e que teña ganas de abandonalos, polo que tardo moitísimo en acabar algún. 

En resume, só lin un libro, relín outro e comecei para logo abandonar un terceiro: El guardían entre el centeno, Harry Potter y la cámara secreta e La reina roja, respectivamente. Creo que tratarei de continuar con este último, pois tivo moitas e moi boas críticas e, aínda que a min me pareceu aburrido en exceso, pode que sexa por culpa do bloqueo lector, pero dende logo non o vou facer proximamente.

Como xa dixen na súa reseña, El guardián entre el centeno, foi unha novela que me encantou, pois reunía todos os puntos que me gusta atopar nas miñas lecturas e cos que todos os meus libros preferidos contan. Trátase dunha novela reflexiva, realista, na que o protagonista nos conta todos aqueles pensamentos e medos que el ten e que é realmente entrertida. Atrápache rapidamente e non podes evitar sentir cariño polo seu protagonista. Ademais, recordoume moitísimo ao meu libro preferido de todos os tempos Las ventajas de ser un marginado, pois ambos seguen unha mesma liña, como xa comentei na entrada anterior e na propia reseña da novela de JD Salinger pois, como recentemente descubrín, Stephen Chsbosky durante a súa etapa no instituto estivo moi apegado a El guardián entre el centeno e, en certo modo, basouse neste para crear a Charlie.

En resume, un libro xenial e recomendadísimo que se atopa enre as mellores lecturas do ano.

Mellor lectura do mes #3: Outubro 2015

Unha vez máis traio este post no que elixo a mellor lectura do mes, que nest ocasión non foi excesivamente complicado pois o mes de Outubro non foi nada productivo en canto a lecturas debido ao comezo do curso e ás lecturas obrigatorias que tiven que levar a cabo, que provocaron que apenas puidese ler algún libro pola miña conta. Ao final, lin un total de 5 libros (moi poucos para o que acostumo ler nun mes): Y por eso rompimos, Navidades trágicas, Cada día, Marianela e A esmorga (todos reseñados xa, coa excepción do último).

Co que máis disfrutei e máis me sorprendeu positivamente foi o primeiro deles, Y por eso rompimos, novela da cal xa falei moi ben na súa reseña.

Trátase dun libro moi moi especial, pois está narrado a base dunha especie de relatos curtos, cada un dos cales é unha razón pola cal a parella protagonista se separou e esta basado nun obxecto. Isto pareceume asombrosamente orixinal e consigue, ademais, que a lectura sexa máis lixeira, sinxela e entretida. A verdade é que o máis importante non é a trama, que pasa a un segundo plano, senón a relación do obxecto coa ruptura e o deixarse levar pola historia.

Simplemente, esta composición a base de relatos curtos, narración en forma de carta, a prosa peculiar do autor, a historia tan especial e diferente e eses preciosos debuxos ao comezo de cada capítulo, dan lugar a unha marabillosa lectura.

Mellor lectura do mes #2: Setembro 2015

Unha vez máis traivos a entrada da miña Mellor Lectura do Mes  (clica aquí para ver máis Mellores Lecturas!!). Podedes pensar que apenas lin neste mes, pois case non publiquei reseñas en Setembro, pero non é asi, simplemente por diferentes razóns non puiden publicalas antes ou estou en proceso de facelo. 

O mellor libro do mes de Setembro, foi Marina de Carlos Ruiz Zafón. Creo que non se trata de ningunha sorpresa, tendo en conta o ben que falara desta novela na súa reseña (clica aquí) e o moitísimo que xa vos dixera que me gustara.

É unha novela emotiva, triste, intrigante, melancólica e marabillosamente ben escrita. Carlos Ruiz Zafón é capaz de transmitirnos todos os sentimentos do protagonista, e os seus propios, pois é un libro moi especial tamén para el, como podemos ler no prólogo (polo menos na miña edición), outro punto positivo a ter en conta, pois aínda que non forme parte da novela propiamente dita, a verdade é que me sorprendeu e que me gustou tamén moito.

Esta historia é moi especial, cunha esencia misteriosa, que sabe remitirche ao pasado sen problemas e manterche en vilo ao mesmo tempo que écapaz de emocionarche e facerche pasar un bo rato. A delicadeza coa que é narrada e a forma sutil e tranquila de escribir de Zafón souberon conquistarme, unha vez máis, con Marina.

En conclusión, unha lectura marabillosa e, para nada, do montón.

Mellor lectura do mes #1: Agosto 2015

Unha vez máis, tráiovos unha nova sección, esta vez mensual, que consiste na elección dunha entre todas as lecturas do mes como a mellor ou a que máis disfrutei. Brevemente, cada mes, explicarei cal foi a razón que me levou a decidirme por ese libro entre todos os demais e contarei (tamén de forma curta) as miñas impresións sobre el.

Sen máis dilación, comezo coa mellor lectura deste mes. Dubidei moito entre escoller La casa 758 de Kathryn Berla (reseña aquí) ou Pánico de Lauren Oliver (reseña aquí), pero finalmente decidinme por esta última pois, aínda que foi realmente moi difícil comparar ambas novelas ao ser completamente diferentes e tratar temas opostos, en Pánico non atopei practicamente ningún punto negativo pero si moitísimos positivos (ademais de contar cun plus pola inmensa sorpresa que supuxo para min o libro) mentres que en La casa 758, novela que tamén me apasionou e adorei, si que puiden atopar algún que outro punto negativo, coma o feito de que a trama do avó sobre a Segunda Guerra Mundial tarda demasiado en aparecer a pesar de ter moita importancia ou o final demasiado apresurado que a autora escribiu.

Polo tanto, Pánico é galardonada co título á mellor lectura do mes de Agosto. Esta foi unha novela que pensei que non me ía gustar absolutamente nada (e cando digo nada, digo nada) polo que cal foi a miña sorpresa cando descubrín unha historia que ía moito máis alá da trama sobre unha competición que se me prometía na sinopse e se centraba tamén en moi alto grado nas vidas, vivencias e problemas dos protagonistas, conseguindo engancharme á vez que me embargaba unha sensación de estrañeza (pois a novela é moi moi rara, iso non o vou a negar) para nada negativa. En resume, unha novela moi entretida e que chega moito máis ala do que se nos promete e conta nun principio.